De Clarity Act kan de structuur van de Amerikaanse cryptomarkt vormgeven als de Senaat een stemming op 15 september kan doorvoeren en de belangrijkste politieke strijd kan oplossen.
Als je ooit hebt geprobeerd uit te vinden of je favoriete cryptomunt een effect of een grondstof is, ken je het ritueel: de SEC zegt het ene, de CFTC zegt het andere, en iedereen anders staart naar een juridische test uit 1946 over sinaasappelplantages. Jarenlang heeft de Amerikaanse cryptobranche geëxploiteerd in een regelgevende mist zo dik dat je hem met een private key kunt snijden. Maar die mist kan eindelijk beginnen opklaren in september — als Washington zijn zaakjes op orde kan krijgen.
Het voertuig is de Clarity Act, H.R. 3633, en het heeft net een procedurale obstakel genomen dat crypto-wetgeving al jaren in de weg zit. Senatsmeerderheidsleider John Thune indiende op 8 augustus een cloture-motie in, waarmee het Senatsproces formeel wordt gestart. De eerste dood-of-leven stemming is nu ingesteld voor 15 september om 2:15 p.m. ET, vlak na de terugkeer van wetgevers uit de augustusreces.
De Clarity Act is in de kern een wet voor de marktinrichting. Denk eraan als het trekken van perceelsgrenzen in een wijk waar niemand wist wie wat bezat. De wet bepaalt welke toezichthouder — de SEC of de CFTC — gezag uitoefent over verschillende delen van de cryptowereld. Voor het grootste deel van de industrie zou de CFTC de primaire toezichthouder worden. Dat is significant, omdat de CFTC historisch gezien een lichtere aanpak hanteert vergeleken met het handhavingsgerichte spelplan van de SEC.
De wet zou traditionele financiële instellingen ook iets geven waar ze stilletjes om hebben gevraagd: een juridisch kader om deel te nemen aan crypto zonder angst om tot in de eeuwigheid aangeklaagd te worden. Op dit moment kijken grote banken en vermogensbeheers voornamelijk vanaf de zijlijn. Duidelijke regels veranderen die vergelijking.
Maar er is een addertje onder het gras. Om vooruit te komen, heeft de Clarity Act 60 stemmen in de Senaat nodig. Republikeinen moeten momenteel ongeveer zes Democraten over de streep trekken, en tot nu toe hebben er maar twee het gesteund toen het in mei het Banking Committee van de Senaat passeerde. Dat is een grote kloof, en die is niet veel kleiner geworden.
Drie struikelblokken vertragen het proces. Ten eerste: bescherming tegen illegale financiën. Sommige wetgevers willen sterkere anti-witwasbepalingen in de wet, en deze onderhandelingen verlopen zelden soepel. Ten tweede: opbrengst van stablecoins. Of stablecoin-uitgevers rente of beloningen aan houders kunnen uitbetalen, is uitgegroeid tot een filosofisch gevecht. Ten derde: taal over belangenconflicten rond cryptohoudingen, inclusief een ethische toevoeging die afstoting van cryptogerelateerde bedrijven vereist.
Als je in crypto handelt, is regelgevende duidelijkheid niet zomaar een droog verhaal uit Washington. Het is het verschil tussen markten die functioneren als volwassen financiële systemen en markten die op elk SEC-tweetje reageren. Een duidelijk kader zou waarschijnlijk institutionele liquiditeit van de zijlijnen naar de voorgrond halen, custodystromen normaliseren en het existentiële risico verminderen dat tokens plotseling worden geclassificeerd als on geregistreerde effecten.
De stemming op 15 september is niet de finishlijn. Zelfs als de Clarity Act door de Senaat wordt aangenomen, moet deze terug naar het Huis van Afgevaardigden voor verzoening voordat deze op het bureau van de president landt. En de agenda is genadeloos: de campagne voor de tussentijdse verkiezingen zal binnenkort opwarmen, waardoor september het laatste realistische venster is voor cryptowetgeving dit jaar.
Met andere woorden, de komende vijf weken kunnen bepalen of de VS alsnog een cryptoregelboek krijgt — of dat de industrie nog een jaar doorbrengt met discussiëren over appels en peren.