ECB vraagt de EU om stablecoin-rendement te verbieden en reserve-eisen voor bankdeposito's te versoepelen

In een 57 pagina's tellend antwoord op het tussentijds evaluatieverslag van de Europese Commissie over MiCA, ingediend op 22 september 2026, verzocht het Europees Stelsel van Centrale Banken (ESCB) de EU-wetgevers om het bestaande verbod op stablecoin-rendement uit te breiden naar leningen, staking en loyaliteitsbeloningen, en tegelijkertijd de regel te schrappen die uitgevers verplicht een deel van hun reserves in bankdeposito's aan te houden. De twee verzoeken wijzen in tegengestelde richtingen, en beide draaien om de vraag hoe Europese banken concurreren om depositos.

ECB vraagt de EU om stablecoin-rendement te verbieden en reserve-eisen voor bankdeposito's te versoepelen

Op 22 september 2026 dienden de Europese Centrale Bank en de nationale centrale banken van het eurogebied een 57 pagina's tellend antwoord in op het tussentijds evaluatieverslag van de Europese Commissie over MiCA, de regelgeving voor crypto-activa in de EU. Het document bevat twee verzoeken die in tegengestelde richtingen wijzen.

Het eerste verzoek zou het bestaande verbod van MiCA op het uitbetalen van rente over stablecoins uitbreiden naar leningen, leningen aan derden, staking en loyaliteitsbeloningen. Het tweede verzoek zou de verplichting schrappen dat uitgevers een deel van hun reserves in bankdeposito's moeten aanhouden, dezelfde regel die USDC in 2023 aan Silicon Valley Bank bond. Samen gelezen gaat het bij de indiening minder uit over betalingsrisico's dan over de concurrentie die stablecoins vormen voor Europese bankdeposito's.

Belangrijkste punten

- Het Europees Stelsel van Centrale Banken wil het verbod op stablecoin-rente uitbreiden naar indirecte vormen van vergoeding, waaronder lenen, staken en beloningsprogramma's.

- In hetzelfde document vraagt het om de MiCA-verplichting te schrappen dat uitgevers 30% van de reserves aan bankdeposito's moet houden, en 60% voor tokens die als significant zijn aangemerkt.

- Het voorstel voor reserves vervangt de deposito-eisen door looptijdbeperkingen: significante tokens zou 40% van de reserves moeten houden in activa die binnen één werkdag vervallen en 60% binnen vijf dagen, kleinere tokens 20% en 30%.

- Het verbod op rendement zou van toepassing zijn op in de EU geautoriseerde uitgevers en platforms. Het zou de vraag naar rendement niet wegnemen, en het meest waarschijnlijke effect is migratie van die vraag naar offshore-markten en niet-euro tokens.

- Er treedt nu niets in werking. De indiening is bedoeld voor een herziening door de Commissie, en een formele herziening van MiCA wordt verwacht rond 2027, waarvoor goedkeuring van het Europees Parlement en de lidstaten vereist is.

Wat hebben de centrale banken gevraagd?

MiCA verbiedt al uitgevers en aanbieders van crypto-actiendiensten om rente te betalen op e-geldtokens. In de indiening wordt betoogd dat platforms "het economische effect van rentebetalingen repliceren via bijkomende of onregelgeerde diensten" en wordt gevraagd dat het verbod zowel directe als indirecte vergoedingen omvat. Lening, lenen, staken en loyaliteitsprogramma's die als rente functioneren, worden als doelwit genoemd.

"Het handhaven en, waar nodig, versterken van het verbod, dat zowel directe als indirecte vormen van vergoeding omvat, moet een duidelijke wetgevingsprioriteit zijn," schreven de centrale banken. Daarnaast herhaalden ze de standpunt dat elektronisch geld is ontworpen voor betalingen en niet als waardeopslag.

In de indiening wordt ook gevraagd om bevoegdheden om stablecoins in vreemde valuta, in de praktijk USDT en USDC, te beperken, toezicht op grotere crypto-bedrijven te laten overgaan naar een enkele EU-autoriteit, en staken en lenen op unieniveau te reguleren.

Waarom is de wijziging van de reserveringsregel significant?

MiCA vereist dat uitgevers van stablecoins een aandeel van hun reserveactiva aanhouden in deposito's bij erkende EU-kredietinstellingen: 30% in het algemeen, en 60% voor tokens die als significant zijn aangemerkt. De centrale banken stellen nu voor deze eis te vervangen door liquiditeitslimieten op basis van looptijd.

Onder het voorstel zouden significante tokens 40% van de reserves aanhouden in activa die binnen één werkdag vervallen en 60% binnen vijf werkdagen; kleinere regelingen zouden respectievelijk 20% en 30% aanhouden.

De stortingsvereiste is de regel die stablecoin-reserves direct aan de bankensector koppelde. In 2023 maakte Circle bekend dat ongeveer $3,3 miljard van de USDC-reserves kort voordat het failliet ging, bij Silicon Valley Bank werd aangehouden. Reservehouders waren blootgesteld aan een bank, mede omdat de regel hen naar bankdeposito's duwde.

Tether heeft hetzelfde vereiste aangehaald als een van de redenen waarom het geen EU-licentie nastreeft, en de chief executive heeft zich sinds 2024 uitgesproken tegen de stortingsregel. Het overschakelen naar op vervaldatum gebaseerde limieten komt tegemoet aan een kritiek die de industrie uitspreekt sinds de opstelling van MiCA.

Waarom conflicteren de twee verzoeken?

De wijziging van de reserves verzwakt de band tussen stablecoins en banken. Het renteverbod vermindert het vermogen van stablecoins om te concurreren met banken. Beide komen voor in dezelfde indiening.

De spanning is analytisch, niet alleen retorisch. Als stablecoins puur een betalingskanaal waren zonder functie als waardeopslag, zou de samenstelling van de reserves een ondergeschikte technische vraag zijn en zou er weinig reden zijn om vergoeding te verbieden. De rechtvaardiging voor een renteverbod hangt af van de veronderstelling dat houders stablecoins beschouwen als spaargeld, wat dezelfde veronderstelling is die ervoor zorgt dat afvloeiingen van depositos een reëel probleem vormen voor banken.

De indiening vraagt ook om buitenlandse stablecoins in euro's te beperken, omdat deze veelvuldig in de EU circuleren. Een token dat voornamelijk als waardeopslag circuleert, is het token dat reserve-eisen nodig heeft; een token dat uitsluitend wordt gebruikt voor het afwikkelen van betalingen, niet.

Hoe speelde hetzelfde argument zich af in de Verenigde Staten?

De GENIUS Act van 2025 verbood Amerikaanse stablecoin-uitgevers om rente te betalen aan houders, terwijl beurzen vrij bleven om hun eigen beloningsprogramma's aan te bieden. Het uitbreiden van het verbod op deze beloningen werd de centrale betwiste kwestie in de Digital Asset Market Clarity Act, die op 15 september 2026 in de Senaat faalde met een cloturestem van 49-50, kort van de 60 stemmen die nodig waren om verder te gaan.

Bankgroepen lobbyden voor de uitbreiding, met het argument dat beloningsprogramma's fondsen uit verzekerde deposito's zouden trekken, en de chief executive van één grote Amerikaanse bank waarschuwde publiekelijk dat rendementen op stablecoins de depositofinanciering zouden uitputten. Het wetsvoorstel strandde met de bepaling onopgelost. Europese centrale banken stellen nu de beperking voor die de Amerikaanse Senaat niet aannam.

Waarom komt TerraUSD steeds terug?

De ineenstorting van TerraUSD in 2022, een algorithmische stablecoin die een hoog rendement bood en zijn koerskoppeling verloor, wiste ongeveer $40 miljard aan waarde uit en blijft de referentiecase in het EU-beleidsdebat over stablecoin-vergoedingen. Het ontwerp had geen volledig liquide reserveondersteuning; het rendement kwam uit een extern token-uitgiftemechanisme.

De regels van MiCA zijn van toepassing op volledig gedekte e-geldtokens. Het aanhalen van TerraUSD als rechtvaardiging voor het beperken van rendement op gedekte tokens vereist dat twee verschillende balansposten als één categorie worden behandeld, wat is waarom respondenten uit de industrie betogen dat het precedent de voorgestelde maatregel niet ondersteunt.

Wat gebeurt er als het rendementverbod wordt aangenomen?

Een verbod voor in de EU geautoriseerde uitgevers en platforms verwijdert niet de vraag naar rendement. Drie opties blijven beschikbaar voor houders: een offshore-locatie buiten het toepassingsgebied van MiCA, een gedecentraliseerd protocol zonder geautoriseerde tegenpartij, of een niet-euro stabiele munt. De eerste twee vallen buiten het toezichtsbereik dat de regels moeten verdedigen; de derde is een in dollar genoteerde activa.

Dat resultaat loopt tegen het verklaarde doel van de EU om de afhankelijkheid van de dollar in betalingen te verminderen. Het beperken van euro-gedenomineerde rendementproducten terwijl dollar-tokens beschikbaar blijven, maakt de euro-versie structureel minder aantrekkelijk om te houden.

Er is een tweede waarschijnlijk gevolg. Als stabiele munten geen rendement mogen betalen en banken wel, dan is het natuurlijke product een getokeniseerde bankdeposito: een deposito dat wordt weergegeven op een ledger, dat interest betaalt, en wordt uitgegeven onder een banklicentie. Het eigen settlement-platform Pontes van de ECB, gelanceerd op de dag voor de indiening, is ontworpen om getokeniseerde activa te settelen in centrale bankgeld. Het realistische resultaat van het verbod is niet de afwezigheid van rendement, maar de beperking ervan tot gelicentieerde instellingen.

Wat gebeurt er als volgende?

De indiening is input voor het toetsingsproces van de Commissie, geen wetgeving. Een formele herziening van MiCA wordt naar verwachting rond 2027 verwacht en vereist goedkeuring door het Europees Parlement en de EU-lidstaten, gevolgd door een implementatiefase.

De twee voorstellen zullen waarschijnlijk niet dezelfde weg bewandelen. Wijzigingen in de reserve-samenwerking hebben steun van de industrie, een duidelijke technische onderbouwing en geen nieuwe toezichtbevoegdheden. Het uitbreiden van het verbod op opbrengst vereist het definiëren welke beloningsprogramma's als indirecte vergoeding tellen en het consistent toepassen van die definitie door nationale toezichthouders.

Voor de markt is het praktische gevolg een splitsing tussen gelicentieerde en niet-gelicentieerde marktplaatsen, in plaats van een verdwijning van stablecoin-opbrengst. Welke activa zich in het eurogebied nederzetten, welke naar offshore verhuizen, en waar gereguleerde opbrengstproducten voor het eerst verschijnen, zijn de vragen die doorwerken tot 2027.

FAQ

Is stablecoin-opbrengst momenteel legaal in de EU?

Uitgevers en geautoriseerde crypto-asset service providers kunnen geen interest betalen op e-money tokens onder MiCA. Beloningsprogramma's die door platforms worden uitgevoerd, staking-opbrengsten en leningopbrengsten opereren in een grijze zone, wat de centrale banken de Commissie vragen te dichten.

Wat is de reserveverplichting voor bankdeposito's?

MiCA vereist dat uitgevers van stablecoins 30% van hun reserveactiva aanhoudt in deposito's bij erkende EU-kredietinstellingen, wat oploopt tot 60% voor tokens die als significant zijn aangemerkt. De indiening zou deze cijfers vervangen door looptijdlimieten, met activa die binnen een tot vijf werkdagen vervallen.

Zou het verbod USDC en USDT in Europa beïnvloeden?

Onafhankelijk van het rendementvoorstel vraagt de indiening om de bevoegdheid om stablecoins in vreemde valuta te beperken, een categorie die in de praktijk USDT en USDC omvat. Elke dergelijke maatregel zou nog steeds wetgeving vereisen via de MiCA-herziening.

Wanneer kan dit van kracht worden?

De herziening door de Commissie kan rond 2027 leiden tot een formeel wetgevend voorstel. Goedkeuring door het Europees Parlement en de lidstaten is vereist, gevolgd door een implementatieperiode.

Welk deel van het voorstel heeft de grootste kans van slagen?

De wijziging van de reserve-eis. Dit heeft technische steun in de hele sector, adresseert een gedocumenteerde zwakte in MiCA en vereist geen nieuwe toezichtbevoegdheden. De uitbreiding van het verbod op opbrengst stuit op definities- en handhavingsbezwaren en is het meest betwiste element.

Primaire bronnen: het antwoord van de Europese Centrale Bank op de raadpleging over de MiCA-herziening door de Commissie, de MiCA-tekst over reserves voor e-munten, de GENIUS Act, en het Senaatscloture-register over de Digital Asset Market Clarity Act.

All RealCryptoCap analysis